Acclimatiseren en leren

Voordat je aan een verre reis begint, heeft iedereen verwachtingen, stel je je de situatie voor en bereid je je mentaal voor op wat gaat komen, maar toch werkt dat in de praktijk anders dan je denkt.

Allemaal uitgezwaaid en met de benodigde knuffels en omhelzingen op zak, vertrokken we met vijf man vanaf Schiphol naar Addis Abeba. Een ruime overstap op Rome en een prima verlopen reis later, worden we in de ochtend door een zacht briesje en aangename temperatuur ontvangen op het vliegveld. Na wat telefoontjes naar Nederland heen en weer over wie ons precies hoe laat zou komen halen, troffen wij de chauffeur die ons naar de Ethiopian Youth Sports Acadamy (EYSA) zou brengen. Ontzettend aardig ontving hij ons en werden onze koffers in de laadbak gezet. Hier ontstond het eerste vraagstuk rondom de cultuurverschillen, want hoeveel fooi moesten wij deze man geven die onze koffers had ingeladen? Na een kort overleg maakte wij hem ontzettend blij met voor Ethiopische begrippen veel te veel geld, maar die euro per persoon konden we wel missen.

 

Terwijl ons Nederlandse geduld op de proef werd gesteld, werd ons appartement nog even klaargemaakt. Helaas verschilt het Ethiopische ‘almost ready’ ietwat van onze begrippen. Terwijl wij vast het terrein van de EYSA gingen ontdekken, was gelukkig net voor zonsondergang ons appartement klaar. Hier werden de Nederlandse standaarden naar beneden bijgesteld, aangezien het in ons verblijf ontbrak aan stromend water, een wc-bril, een douche, enige vorm van een keuken en in de meeste kamers licht. Gelukkig stonden er wel vijf bedden, waar we direct zijn ingekropen.

Na het eerste nachtje in het voor iedereen nieuwe land, stonden we uitgerust en met frisse moed op om te zien wat de EYSA nog meer voor ons in petto had. Via Nout hadden we contact opgenomen met Sami, de beste lokale rondleiding die je kan hebben in deze stad. Deze ontzettend spontane nieuwe vriend, heeft ons alle ins en outs van Addis Abeba laten zien. Zo zijn we naar verschillende kerken geweest, en kregen we meteen een goede indruk van de grote rol die religie hier speelt. Ook hebben we het Nationaal Museum bezocht, waarbij we naast de kennis over de stad, ook veel hebben geleerd over de geschiedenis van het land. Nadat Sami ons zijn lievelingsdrankje, een verse fruitsmoothie, heeft laten proeven, hebben we hartelijk afscheid genomen en zochten wij na een korte taxirit voldaan ons bed weer op.

 

De rest van de week stond voornamelijk in het teken van het ontdekken van de EYSA en het bijwonen van trainingen en in contact komen met de mensen. Dagelijks liepen we over het terrein heen, bekeken we verschillende trainingen en spraken we waar mogelijk met trainers. Halverwege de week kregen we gelukkig eindelijk de mogelijkheid om directeur Wolde Gabriel te spreken en hem vragen te stellen over de EYSA.

 

In de tussentijd werd er via Sami een reis naar Awassa gepland, waar we het weekend naartoe zouden gaan. Zaterdagochtend vertrokken we vroeg met z’n allen, Sami en de buurman van hem, die het busje had geregeld en onze chauffeur zou zijn gedurende onze trip. Wat hebben we veel indrukken van het land op gedaan tijdens deze reis. Van de armoede tot de dankbaarheid van de bevolking. Kleine krotjes en ezels die veel te zwaar bepakt zijn. We hebben van alles gezien en zijn een aantal keer gestopt om uit te stappen op bijzondere plekken, zoals bij een visplaats waar we konden zien hoe iedereen uit dat dorpje leeft van de visvangst uit het naast gelegen meer.

De manier van rijden in Ethiopië is amper te omschrijven. De weg zit vol met kuilen (echte kuilen van tientallen centimeters), onverwachts overstekend vee, geen rijstroken en tussen de voorbijrazende auto’s lopen gerust wat ezels, rijden volgeladen tuk tuks of grote vrachtwagens naast elkaar. Optrekken naar 100 kilometer per uur, om vervolgens boven op de rem te gaan voor een passerende stoet koeien, is dan ook zeker niet gek. Hier hebben we dan ook flink wat schietgebedjes gemaakt!

Na een rit van ongeveer zes uur, kwamen we aan bij Lake Awassa, waar we een bootje op gingen in de hoop echte nijlpaarden te zien. Na een rustige tocht, waarbij iedereen zich afvroeg of er in dit meer echt wel zulke beesten zouden zitten, zagen we ineens wat bobbels met ogen aan de oppervlakte van het water. Yes, dus toch! Indrukwekkende beesten die iedereen wilde vastleggen op foto.

Na terugkomst bij het hotel waar we zouden overnachten, doken we snel ons bed in (met echte kussens en een zacht matras!), want de volgende dag hadden we weer een drukke planning.

Deze drukke planning liep helaas wat anders dan we voor ogen hadden, wegens de ziekte van de helft van onze groep… De grootste vismarkt van het land die we in de ochtend bezochten, werd gecanceld, aangezien de prijzen vertienvoudigd werden voor de blanken. Hier gingen we niet mee akkoord, dus zette we onze terugrit in, waarbij we zouden stoppen bij een warmwaterbron. Helaas bleek deze bron gewoon een zwembad met bruin water, en hadden we het idee dat dit op een andere natuurlijke manier werd verwarmd. Na een net zo indrukwekkende terugreis als op de heenweg, met de nodige tussenstops voor de zieken onder ons, kwamen we weer veilig terug bij ons appartement, waar de laatste voorbereidingen voor de geplande workshop werden gemaakt.

 

De opkomst bij de workshop die gegeven werd door Marit en Geeke was voor Ethiopische begrippen ‘drukbezocht’, maar wij namen geen genoegen met alleen de voetbalcoach. Na het optrommelen en wat telefoontjes van de directeur verder, hadden wij toch zeven geïnteresseerde deelnemers. Op de workshop over Life Skill Coaching werd enthousiast gereageerd en bracht interessante nieuwe inzichten aan het licht. De laatste dag met het vijftal hebben we gezamenlijk afgesloten. Nadat Marit en Geeke dinsdagavond door Wolde naar het vliegveld werden gebracht, gaf dit ons de mogelijkheid om ons verblijf iets huiselijker te maken. Zo hebben we de grootste kamer deels tot woonkamer omgetoverd, het andere deel is de slaapkamer van Maaike, door de geweldige klus-skills afgeschermd door een waslijntje.

Vanaf dit moment zouden we meer op de academie zijn en hopelijk veel coaches, trainers en sporters gaan spreken. Verder probeerde we elke dag een paar uur aan school te werken, indien het internet bij het Zola Hotel, in dezelfde straat als de academie dat toeliet.

Halverwege de week zijn we naar de Edna Mall gegaan, op zoek naar wat gebruiksvoorwerpen die we in de keuken konden gebruiken, aangezien we eindelijk een fornuis hadden gekregen om te kunnen koken. Met de basis, drie borden, een pan en voor iedereen bestek, keerden we voldaan terug naar ons appartement. Langzamerhand werd ons verblijf iets leefbaarder en genoten we voldaan van onze eerste zelfgemaakte pasta!

 

Ons eerste weekend op de academie was aangebroken (aangezien we vorig weekend naar Awassa waren). Benieuwd wat er allemaal te doen was en welke sporten er werden beoefend. In het zonnetje genoten we zaterdag van de wedstrijden voetbal die werden gespeeld door de spelers van TESFA, een voetbalacademie die door een tekort aan voetbalvelden in de stad, gebruik maakt van de EYSA. Hier kwamen we in gesprek met de organisator die een samenwerking met ons wel zag zitten, waarbij wij trainingen kunnen gaan geven en een team mogen gaan coachen. Daarbij mogen we deel uitmaken van de organisatie, aangezien ze erg benieuwd zijn naar onze kijk op hun manier van aanpak. Zo kunnen we van elkaar leren!

 

De zondag was net zo bruisend als de zaterdag, maar stond nu vooral in het teken van basketbal. We hebben zowel wedstrijden van de jongens als van de meisjes bekeken, interessant om de verschillen qua niveau, techniek en tactiek te zien.

 

 

Aangezien er vrijdag verschillende deadlines in de agenda staan, zijn we deze week druk bezig met school. Nadat we te horen kregen dat er ook een ‘library’ op ons terrein is, gaan we het internet hier eens testen en hopen we dat dat ons wat meer mogelijkheden geeft. Aangezien de eerste weken hier vooral in het teken stonden van het regelen van onze (eerste) levensbehoeften, hopen we komende weken meer tijd te kunnen besteden aan het doen van ons onderzoek en hierover meer op papier te krijgen!